WODNIACY

O kategoryzacji słów kilka

Fri, 24 Apr 2009 09:00:00 +0100

Kryteria i kategoryzacja sama w sobie wzbudzają dość duże kontrowersje. Nic w tym dziwnego, wszak często ludzie w taki sposób reagują na coś nowego, nieznanego. Pojawiają się pytania "dlaczego?" "a po co nam to?", "co to zmieni?".
Są osoby, które twierdzą, że nie zmotywuje to ani ich, ani ich drużyn do większej aktywności i lepszej pracy. Często jednak ci sami ludzie twierdzą też, że stopnie i sprawności harcerskie nie są im potrzebne. Czyli coś z nimi nie tak...

Specjalności - o kryteriach inaczej...

Sun, 05 Apr 2009 16:10:00 +0100

Oceny oraz kryteria ich wystawiania towarzyszą nam prawie zawsze, przy większości trudnych i złożonych prac wymagających czasu na uzyskanie efektu. Wyznaczają stałe punkty odniesienia, dyscyplinują, umożliwiają bieżącą kontrolę w trakcie trwania procesu, wreszcie chronią przed pomyłkami i pominięciem istotnych elementów całości. Jeśli są dobrze dobrane, szalenie ułatwiają pracę. Mogą też jednak szkodzić...

Specjalnościowa chemia

Tue, 03 Feb 2009 22:30:00 +0100

W starej polskiej szkole chemii już po nazwie rozróżniało się podobne związki o niekompletnej strukturze. I tak kwas siarkowy to H2SO4, czyli związek, w którym siarka (sześciowartościowa) wykorzystuje wszystkie swoje elektrony walencyjne do powiązań z sąsiednimi atomami. Natomiast jeśli siarka, tworząc związek, pracuje jako czterowartościowa, tworzy kwas siarkawy H2SO3. Też jest to też kwas mocno żrący, ale nie tak trwały - bo siarka nie wykorzystuje wszystkich potencjalnych możliwości: aż dwa elektrony pozostają wolne, a drzemiąca w nich energia po prostu się marnuje. Wystarczy kwas trochę podgrzać, a związek rozpada się i pozostałe wiązania atomowe pękają.

Trafiony! Zatopiony!

Tue, 03 Feb 2009 19:20:00 +0100

Chyba każdy był kiedyś admirałem floty. Mnie zdarzało się to głównie na lekcjach biologii w siódmej i ósmej klasie. Środkowa ławka, kartka w kratkę, pióro, koleżanka wyposażona identycznie. Na obu kartkach po dwa kwadraty o boku 12 kratek. Ale kiedy pani zaczynała opowiadać o mitochondriach i pantofelku, kwadraty stawały się akwenem bitwy pod Trafalgarem, Oliwą albo w okolicy Falklandów. Okręty trzeba było tak rozmieścić, żeby wrogiej armadzie trudno je było wytropić. A potem - wiadomo:- C8! - Pudło!- H1 - Trafiony!- H2! Trafiony! Zatopiony!

Dorastanie do specjalności

Sat, 31 Jan 2009 11:00:00 +0100

Czy specjalnością mogą zajmować się wyłącznie wędrownicy? Kiedy i jak wprowadzać specjalności? Czy specjalność to zamknięty klub wyłącznie dla wybranych? Czym jest w istocie specjalność?

Po co nam specjalności?

Thu, 22 May 2008 14:50:00 +0100

Harcerstwo jest skazane na specjalności, a szczególnie ruch wędrowniczy. Jeśli chcemy zatrzymać odpływ młodzieży do firm i instytucji oferujących "inne formy spędzania wolnego czasu" musimy zacząć się specjalizować. Problem konkurencji i łatwo dostępnej alternatywy dotyczy przede wszystkim środowisk wielkomiejskich. Natomiast w małych miasteczkach i gminach wiejskich, gdzie harcerstwo bywa jedyną zorganizowana formą "zajęć poza szkolnych" - to na nas spoczywa społeczny obowiązek wyrównywania szans. Więc to drużyny harcerskie powinny stwarzać okazje do specjalnościowego rozwoju tamtejszej młodzieży.

Przepis na specjalność

Mon, 19 May 2008 14:50:00 +0100

Do specjalności można podejść na dwa sposoby. Pierwszy, to pójście w specjalność całą drużyną. Drugi zaś polega na zaszczepieniu specjalności w drużynie, która na co dzień zajmuje się zupełnie innymi sprawami.

Od specjalności do społeczeństwa obywatelskiego

Wed, 30 Apr 2008 12:30:00 +0100

Celem harcerstwa i w szerszym kontekście skautingu było zawsze wychowywanie obywatela w odpowiedzi na istniejące realnie problemy i wyzwania. Sposób działania i program zmieniały się zależnie od historycznego kontekstu. Inne były w czasie wojny, inne w okresie pokoju, inne w warunkach zniewolenia, a inne w suwerennym państwie wybijającym się na demokrację, starającym się odbudować normalność. O ile w czasie wojny wychowanie harcerskie musiało uwzględniać przygotowania do walki zbrojnej, o tyle dziś wyzwaniem jest przywrócenie zdrowych relacji państwo-obywatel, aby struktura znów stała się emanacją ruchu, a nie jedynie jego ograniczeniem.

Czy członkowie drużyn wodnych muszą nosić granatowe mundury?

Fri, 02 Mar 2007 06:50:00 +0100

Zacznijmy od początku. § 19 ust. 1 pkt. 4 statutu mówi, że członkowie ZHP mają prawo nosić mundur i odznaki organizacyjne ZHP. Idąc dalej... w starym regulaminie mundurowym (obowiązującym wciąż w zakresie specjalności) w cz. I pkt 5 mówił:“Rodzaj i szczegóły umundurowania określa drużyna (gromada), zachowując zasadę, że wszyscy członkowie drużyny (gromady) umundurowani są jednolicie.”

Specjalnościowy balet

Sat, 05 Feb 2005 16:20:00 +0100

To już jest koniec. Odłożyłem ostatni Czuwaj (200/10/2004) i stwierdziłem, że specjalności się skończyły. Podobne przemyślenia miałem od dawna, ale artykuł o specjalności HSRD przekonał mnie ostatecznie. Dlaczego?
No właśnie. Dlaczego? Dlaczego podejmujemy się pracy specjalnościowej? Ponieważ w ten sposób rozwijamy zainteresowania, ponieważ dzięki drużynie specjalnościowej można zebrać w jednym miejscu specjalistów i sprzęt, ponieważ specjalności to wyczyn - odpowie każdy wprawiony instruktor drużyny specjalnościowej. W artykule HSRD to nie MSR czytamy: "Dlaczego wybraliśmy właśnie HSRD? (...) Zadecydowała o tym gotowość policji do współpracy z naszą drużyną." No to mamy jeszcze jeden powód. Bo są partnerzy gotowi nas poprzeć albo są pieniądze z grantu.